Daniel Borgman, Pia Skovgaard’ın hikâyesinden bir hatıra defteri yaratıyor. At Elske Pia (Loving Pia), hatıra defterinde ya da fotoğraf albümünde bir tanıdığı görme ve yaşamın izlerini keşfetme hissiyatını sinema perdesinde yaratmak için var gücünü kullanan bir film. Yönetmenin tabiriyle belgesel fikrinden uzak ama olabildiğince gerçek hayata müdahalesiz ilerleyen bu anlatı, zihinsel gelişimini tamamlayamamış olan Pia’nın 60’lı yaşlarındaki hayatından bir kesit sunuyor. Pia, evde annesiyle vakit geçirip, bahçesiyle ilgilenirken de okuma alıştırmalarını aksatmadan devam ettirirken de sadece yaşıyor olmanın getirdiği sorumluluk duygusunun yükünü hissediyor üzerinde. Çünkü yaşamak denen yol, hem ikilemlerinin bolluğuyla hem de sürekli tekrar eden çaresizlik döngüsüyle herkesin hayatını sarmaladığı gibi Pia’nınkini de sarmalamış durumda. Onun hayata tutunma gücü anıları ve tutkuları. Borgman, Pia’nın hikâyesinde tüm bir ömrü görebilmeye olanak tanıyan yönetmenliğiyle o çiftlik hayatı içinde seyircileri de Pia’nın yanında olmaya davet ediyor. Yönetmenin 16mm tecihi, bu fotoğraf albümünde Pia ile birlikte okuma alıştırmalarını yapmamız ve duygulanmamız için en büyük etken. Filmin özellikle son yarım saati anlatımı filmin temelindeki bağlamdan uzaklaştırarak, ritmi düşürmüş olsa da Pia’nın yüzünde tüm bir yaşamın anılarını bulmak mümkün.

Paylaş!